Tien jaar geleden ben ik lid geworden van de Partij van de Arbeid. Ik zat een poos in het bestuur, ben vervolgens burgerraadslid geworden en ben nu sinds 2 jaar raadslid. Wat mij het meest drijft, is de scheefgroei in Nederland. De scheefgroei in kansengelijkheid, want het kan niet zo zijn dat je kansen op een woning, baan of gezondheid, afhangen van je postcode. Dit is voor nu vaak wel het geval.

Kansengelijkheid betekent voor mij dat je gelijke kansen hebt, ongeacht welke achtergrond je hebt:

• Het betekent toegankelijke zorg, dichtbij, betaalbaar en betrouwbaar.
• Het betekent betaalbaar wonen, dus een huis wat past bij de diverse inkomens.
• Het betekent werk, een baan waarbij je een fatsoenlijk salaris ontvangt en niet na 2 weken denkt, ‘de maand duurt te lang’.

Solidariteit is dus één van de kernwaarden die ik erg belangrijk vind. Daarom heb ik me ook aangesloten bij het Zwols Vrouwenplatform: de verschillen tussen mannen en vrouwen houden me bezig.

Naast deze politiek ingestoken betrokkenheid, heb ik jaren gezongen bij een vocal group in Zwolle. Dat viel samen met de gemeenteraadsvergaderingen, dus nu zing ik alleen thuis. Met mijn echtgenoot woon ik inmiddels 25 jaar in Assendorp. Een knusse wijk, waar we prettig met elkaar omgaan. We hebben drie kinderen, waarvan er één nog de weekenden thuis is; zij studeert in Nijmegen. De andere twee wonen zelfstandig hier in Zwolle. Ik heb zelf Verpleegkunde gestudeerd. Ik werk nog steeds in de gezondheidszorg, momenteel als netwerkcoördinator CVA/NAH.