Sidney Rijsenbrij

Ik ben Sidney Rijsenbrij (23) en woon in de Aa-landen in een gezellig studentenhuis. Hoewel ik oorspronkelijk uit Lelystad kom, verhuisde ik op mijn achttiende naar Zwolle, waar ik nu Global Project and Change Management studeer en werk als fractiemedewerker bij Volt Zwolle. Mijn creativiteit kan ik kwijt in bloemschikken en daarnaast sport ik vrijwel dagelijks.

Tijdens mijn tijd als voorzitter van de Jongerenraad Zwolle leerde ik hoe belangrijk het is dat jongeren écht gehoord worden. Naast mijn focus op jongeren zet ik me vastberaden in voor een aantal belangrijke thema’s: het beëindigen van de schuldenindustrie, het terugdringen van armoede en het krachtig aanpakken van huiselijk geweld.

Aandachtsgebieden

Armoede en schulden

Voor mij gaat armoede niet over cijfers, maar over dagelijkse stress. De stress van rekeningen, van brieven, van schaamte. Dan is solliciteren moeilijker, leren lastiger, opvoeden zwaarder, en slapen bijna onmogelijk. Ik wil dat Zwolle hulp menselijker en slimmer organiseert. Niet tien loketten waar je telkens opnieuw je verhaal moet doen, maar één plek waar je binnenkomt en merkt: hier word ik serieus genomen. Niet alleen geld of hulp, maar begeleiding die je op weg helpt en jou de tools geeft.

Studenten

Ik wil dat jongeren standaard aan tafel zitten. Niet één inspraakavond en daarna stilte, maar echte invloed. Ik weet hoe lastig jongeren te bereiken zijn: hun leven loopt anders, met andere tijden, zorgen en plekken. En ik zie hoe snel gemotiveerde jongeren worden meegesleurd in het beeld dat “jongeren toch nergens zin in hebben”. Dat is onrechtvaardig. Daarom wil ik jongeren perspectief geven: meepraten over beleid, jongerenorganisaties helpen om zichtbaar te zijn, en zorgen dat je erbij hoort.

Openbare orde en veiligheid

Veiligheid is meer dan verlichting of politie. Veiligheid is weten waar je terecht kunt. Dat iemand luistert voordat het escaleert. Dat je serieus genomen wordt. Het gaat ook om bescherming tegen machtsmisbruik: thuis, op straat en in systemen die soms tekortschieten. Daarom wil ik laagdrempelige steunpunten waar je kunt binnenlopen. Een plek waar hulp, ontmoeting en doorverwijzing samenkomen, bv. een breed vrouwencentrum, open voor iedereen die bescherming nodig heeft.