Het is 2010 en kabinet Balkenende-IV valt. Het is verkiezingstijd en op tv verschijnt Job Cohen, burgemeester van Amsterdam en toekomstig premier van Nederland. Tenminste, dat was hoe ik het zag. Als leerling uit groep 8 van OBS de Oosterenk had ik lang gedaan over mijn keuze voor een middelbare school maar de keuze voor een politiek verhaal was voor mij makkelijk. Het moet eerlijker: dat sprak mij wel aan nadat de economische crisis zijn sporen had nagelaten op mijn familie.

Sinds dat moment heb ik mij beziggehouden met hoe we de wereld een stukje mooier, gelijkwaardiger en eerlijker te maken. Als getogen Zwollenaar heb ik mij daarom vier jaar geleden aangemeld voor de gemeenteraad in eigen stad en ben ik na een jaar ook de jongste fractievoorzitter van Zwolle geworden.

In de afgelopen termijn heb ik mij, groot en klein, ingezet voor een mooiere stad. Of het nou gaat om een toegankelijkere fietsenstalling bij het station, het invoeren van hittelabels voor hittebestendige woningen, jongerenvoorzieningen in Stadshagen, het laden van je elektrische auto zonder eigen oprit, het dagelijks hijsen van de regenboogvlag, de vergoeding voor de deskundigenverklaring voor trans personen of het tegengaan van verkeersoverlast bij het station. Met elke stap maak je voor iemand het verschil. Dat drijft mij.

Mijn doel voor de komende vier jaar is om met een sterke GroenLinks-PvdA-fractie het verschil te blijven maken en Zwolle met grote en kleine dingen elke dag weer een stukje mooier te maken.